[ TTR ll 257-801 ll FamilY ll YelloW ll MammoM]

น่ารักจัง...

ใครๆก็เหนื่อยได้ ร้องไห้แล้วก็ลุกขึ้นใหม่
เรามาพยายามกันคะน้า เคร้ *โอบไหล่คะน้าชี้ขึ้นฟ้า*

ลูกชายทั้งสอง
(ตอนแรกทำไมมือมันกดพิมพ์ว่า "ลูกสา...." ฟร่ะ <<< หลบเท้า)
ปลอบใจคุณแม่ดีๆนะหลานๆ
และแล้วลูกๆพวกเราก็กลายเป็นที่พักใจโดยทั่วกัน

สารภาพว่าตอนบ่ายถึงเย็น อารมณ์ไม่ปกติอย่างรุนแรง
แต่พอเห็นหน้าลูกชายที่คะน้าวาด พี่นาก็ยิ้มออกมา
โดยไม่ต้องไซโคตัวเองว่า "ยิ้มสิโลกสดใส"

ขอบคุณที่ทำให้พี่นาหายอึน โดยที่...
คะน้าไม่รู้ตัวก็เถอะจ๊ะ กร๊ากก *กอดๆ*

โอ๋ย น่ารักจังเลยค่ะ
ยังไงลูกๆก็อยู่ข้างผปค.แหละเนอะ
ขออ้อนๆบ้าง แค่ในโลกจินตนาการก็ยังดี
มันก็ผ่อนคลายได้บ้างล่ะนะ
ยังไงก็สู้ๆนะจ๊ะ
ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นไป

ลายเส้นน่ารักดีนะครับ

ว่าแต่หนังสือในมือรูปแรกนั่นมันอาร๊ายยยย

801

รู้สึกเหมือนพี่-น้องมากกว่าผปค.-ลูกอีกนะครับเจ๊

ถ้าเหนื่อยก็ลองหาเวลาว่างทำใจให้สบายแล้วมองไปรอบๆ ตัวดูสิครับ ถ้าเป็นที่ร่มๆ มีต้นไ้ม้เยอะๆ จะยิ่งช่วยได้ดีเลย อย่างน้อยก็พอผ่อนคลายได้บ้างนะครับเจ๊

(เจ๊วาดหน้ายาวขึ้นล่ะมั้งเจ๊เลยรู้สึกว่าเส้นเปลี่ยน )

เห็นดินสอรูปแรกนั่นแล้วนึกถึงอาหลิวแฮะ
ส่วนตั้งโก๋รูปเดียวกันนั่น...อัพเสะขึ้นมาหน่อยรึเปล่าน่ะ

โอ๋ๆๆๆ //ลูบหัวๆ
มีอะไรก็มาคุยกันก็ได้เ้น่อ
แต่ทำไมช่วงนี้งานเข้ากันทุกผู้จริงๆน้า...

อ๊าย... ในที่สุดก็ได้เห็นลายเส้นของคะน้า ดีใจจัง *คิดถึงมากๆเลย //กอดแน่นๆทีนึง*

รูปหลานๆน่ารักจริงจังเลยค่ะ

ถ้าเหนื่อยก็พักนะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะจุ๊

เพิ่งเริ่มหลุดพ้นจากช่วงงานเข้ามาค่ะ OTL

พักผ่อนบ้างนะคะ
พยายามเข้า !!